Organizowany od 2006 r. przez eVolo Magazine konkurs ma na celu zmianę podejścia do projektowania
wieżowców poprzez zastosowanie nowych technologii, materiałów i programów, a także nowej estetyki i organizacji przestrzennej. Proponowane rozwiązania mają zweryfikować relacje między wieżowcami a środowiskiem naturalnym, ludzką społecznością i miejskim otoczeniem. Projektanci muszą także wziąć pod uwagę współczesne problemy, z jakimi zmaga się ludzkość, takie jak globalizacja, ocieplenie klimatu, a także potrzebę elastyczności i adaptowalności budynków oraz rewolucję cyfrową, której jesteśmy naocznymi świadkami.
Po kilku latach Skyscraper Competition zdołał zyskać sobie renomę na całym świecie, stając się narzędziem odkrywania młodych talentów, których idee mogą zmienić sposób postrzegania architektury i jej związków z naturalnym i tworzonym przez człowieka środowiskiem.
W jury ostatniej edycji zasiedli architekci i projektanci: Mario Cipresso, Kyu Ho Chun, Kenta Fukunishi, Elie Gamburg, Mitchell Joachim, JaeYoung Lee, Adelaïde Marchi, Nicola Marchi i Eric Vergne. Spośród 430 zgłoszeń z 42 krajów sędziowie wybrali trzech zwycięzców, a 27 prac wyróżnili.

Pierwsze miejsce przyznano zespołowi z Malezji w składzie Chow Khoon Toong, Ong Tien Mee i Beh Ssi Cze. Ich projekt wertykalnego więzienia jest propozycją stworzenia „podniebnego” zakładu karnego, w którym więźniowie mogliby żyć prawie jak na wolności, tworząc wspólnoty zajmujące się rolnictwem i produkcją przemysłową na rzecz znajdującego się poniżej miasta.

Drugą nagrodę otrzymali Rezza Rahdian, Erwin Setiawan, Ayu Diah Shanti i Leonardus Chrisnantyo z Indonezji – autorzy projektu wieżowca oczyszczającego wodę, który mógłby stanąć nad rzeką Ciliwung w Dżakarcie. Wieżowiec ten jest wizją „mieszkalnej maszyny”, która mogłaby zapewnić godne warunki życia tysiącom ludzi, żyjących obecnie w slumsach wzdłuż rzeki, a która jednocześnie gromadziłaby odpady i oczyszczała wodę, uzdatniając ją do użytku.

Na ostatnim stopniu podium stanęli Amerykanie – Ryohei Koike i Jarod Poenisch – docenieni za projekt wieżowca-gniazda w Tokio. W swojej koncepcji skupili się przede wszystkim na eksplorowaniu możliwości, jakie dają zautomatyzowane techniki projektowania i konstrukcji oraz nowe materiały. Ich wieżowiec jest złożonym systemem zbudowanym z wielu poziomów kompozytowych żaluzji, których grubość i położenie dostosowane są do ekspozycji słonecznej i potrzeby naturalnej wentylacji.
