W siódmej już edycji konkursu organizowanego przez World Architecture Community uznanie jury złożonego z honorowych członków organizacji zdobyło dwóch polskich kandydatów – projekt Centrum Rekreacyjno-Sportowego w Gdańsku Oliwie autorstwa Zbigniewa Ligenzy i Macieja Nagórskiego z pracowni Ligenza Nagórski Architekci oraz koncepcja Domu we Wrocławiu Igora Kaźmierczaka z biura S3NS Architektura.
Pierwszy projekt – gdańskie Centrum Sportowo-Rekreacyjne – został stworzony z myślą o terenach nieistniejącego już, XVIII- wiecznego założenia parkowego w Dolinie Radości, przy ul. Bytowskiej w Gdańsku Oliwie. Nie chcąc, by nowy obiekt wprowadził dysonans w malownicze otoczenie, architekci zdecydowali się większość jego kubatury schować pod ziemię, a to, co ponad nią wystaje, przekryć zielonym dachem, który wizualnie będzie harmonizował z naturalnym sąsiedztwem. Pod względem funkcjonalnym budynek podzielony jest na dwie części: rozrywkową z salą balową i zapleczem sanitarnym oraz rekreacyjno-sportową, którą tworzą SPA, korty do squasha, sale fitness i siłownie. Wspólnym dla obu stref elementem jest kuchnia z zapleczem, która ma integrować całe założenie. Budynek o powierzchni użytkowej 5,5 tysiąca metrów kwadratowych został wkomponowany w nowo projektowany park, którego centralna część – przestronny dziedziniec – została wpisana między dwa skrzydła obiektu.
Drugi z nagrodzonych projektów – Dom we Wrocławiu – to propozycja przebudowy typowej peerelowskiej kostki z lat 60-tych. Zadaniem architektów było dostosowanie układu funkcjonalnego domu do potrzeb nowego właściciela oraz zwiększenie powierzchni użytkowej budynku ze 150 do 280 metrów kwadratowych. Ponieważ w najbliższym otoczeniu znajdują się podobne domy wzniesione w tym samym okresie, architekci chcieli zachować pewne nawiązania do stylu i skali oryginalnego budynku. By powiększyć jego powierzchnię użytkową, do oryginalnej bryły dodano wysunięte poza jej obrys „szuflady”. Dzięki takiemu rozwiązaniu udało się wygospodarować część wypoczynkową oraz uzyskać dodatkową przestrzeń na gabinet i kuchnię na parterze oraz sypialnie z łazienkami na piętrze. Strefę rekreacyjną, z której prowadzi bezpośrednie wyjście do ogrodu, ulokowano w zachowanej suterenie, w sąsiedztwie kotłowni. Chcąc podkreślić chronologiczny podział budynku na część pierwotną i dodaną, architekci zaproponowali pokrycie elewacji dwoma kontrastowo zestawionymi materiałami – piaskowcem w części oryginalnej i blachą cortenową w elementach nowych.
Obecnie trwają prace nad druga wersją koncepcji, która ma być realizowana.
Autorom obu projektów serdecznie gratulujemy!
World Architecture Community to wirtualna społeczność założona przez tureckiego architekta Suha Özkana i zrzeszająca znawców, twórców i miłośników architektury z całego świata. Celem organizowanego przez nią konkursu „20+10+X” jest nagradzanie projektów i zrealizowanych budynków z całego świata, które – choć wartościowe – nie zawsze mają szansę trafić na czołówki prasy branżowej, a wśród ich autorów są młodzi, nieznani w szerszych kręgach architekci.
Wśród honorowych członków WAC są min. Arata Isozaki, Udo Kultermann, Wolf D. Prix, Hani Rashid, Hans Hollein, Fumihiko Maki, Robert Ivy, Michael Sorkin i Chares Correa.
Autorom obu projektów serdecznie gratulujemy!
World Architecture Community to wirtualna społeczność założona przez tureckiego architekta Suha Özkana i zrzeszająca znawców, twórców i miłośników architektury z całego świata. Celem organizowanego przez nią konkursu „20+10+X” jest nagradzanie projektów i zrealizowanych budynków z całego świata, które – choć wartościowe – nie zawsze mają szansę trafić na czołówki prasy branżowej, a wśród ich autorów są młodzi, nieznani w szerszych kręgach architekci.
Wśród honorowych członków WAC są min. Arata Isozaki, Udo Kultermann, Wolf D. Prix, Hani Rashid, Hans Hollein, Fumihiko Maki, Robert Ivy, Michael Sorkin i Chares Correa.
